แม้ว่าเวลาของความผูกพัน มันอาจจะสั้น จนเหมือนเราไม่ได้รักกัน และตอนนี้ความห่างไกลก็ได้ใกล้เรามากขึ้น เพื่อที่จะแทรกให้เราห่างกันไปทุกที......  เธออยากรู้ไหม ว่าทำไมเราต้องห่างกัน ฉันพยายามหาคำตอบให้กับตัวเอง จนวันแล้ววันเล่า ฉันก็ยังไม่เข้าใจ หรืออาจเป็นเพราะเวลาของเธอกับฉันได้หมดลงแล้ว   คนบนฟ้าคงกำหนดให้เรามาพบกันแค่เท่านี้    และเค้าก็ทำให้เราจากกัน มันไม่ยุติธรรมเลยที่เค้าทำให้ฉันรักเธอ ทำไมไม่เค้าถึงไม่ทำให้ฉันแค่รู้จักเธอเท่านั้นนะ ถ้าฉันรู้อะไรล่วงหน้า ว่ามันจะเป็นแบบนี้ สาบานได้ ฉันจะไม่รักเธอแม้สักนิดเดียว มันช่างทรมานเหลือเกินกับความรู้สึกที่ฉันเป็น ฉันเสียใจที่ไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านี้.......การสูญเสียครั้งนี้ฉันจะเรียกร้องจากใคร

                ( บางทีคนเราก็ต้องการระยะห่าง...เพื่อทบทวนความรู้สึกตัวเอง ว่าเรารู้สึกอย่างไรกับเค้าคนนั้น)

มันช่วยฉันได้มาก แล้วตอนนี้ฉันคิดว่าสิ่งต่างที่ผ่านมา ก็เป็นคำตอบที่ดีสำหรับฉัน   ฉันคงเข้าข้างตัวเองที่คิดไปว่า..... อาจเพราะ คนบนฟ้าอาจกำลังสงสัย เราสองคนอยู่ ว่าเรารักกันจริงหรือเปล่า เค้าเลยทดสอบให้เราห่างกัน แยกเราไปคนละทาง เพื่อทดสอบว่า ถ้าเราต้องใช้ชีวิตเพื่อรอคอยใครบางคน ที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ช่วงเวลาที่รอนั้น จะเป็นตัววัดความรู้สึก และพิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก วัดการกระทำ ความเสมอต้นเสมอปลาย กับการอดทนด้วยเงื่อนไขเวลาของการห่างไกล เมื่อถึงเวลานั้น เราจะได้รู้ว่าเราได้เลือกถูกคนหรือไม่ และมันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย กับการต้องทำหัวใจไม่ให้หวั่นไหวกับอารมณ์ความรู้สึกต่าง ๆ ที่คอยเข้ามาทำให้ไหวหวั่น กับสิ่งต่าง ๆ ที่เปลี่ยนแปลงไปทุก ๆ วัน   ความห่างไกลจึงเหมือนเป็นตัววัดปริมาณความรักของเรา

                ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับวันพรุ่งนี้ เราจึงกลัวที่จะเผชิญหน้ากับมัน เราคิดไปล่วงหน้า ว่าต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ เราไม่สามารถบังคับให้ใครมารักเราได้ และถ้าเธอจะอยู่ หรือเธอจะไป จะรักกันมากขึ้น หรือน้อยลง ก็จะเป็นเพราะเราสองคน คงไม่ใช่ความต้องการของฉันฝ่ายเดียว หรือเธอฝ่ายเดียว

(คงจะไม่มีอะไรที่จะน่ากลัวและเลวร้ายไปกว่า การยอมรับความรู้สึกตัวเอง อีกแล้ว........ใช่มั๊ย

                วันนี้ฉันจึงมีความสุข ถึงแม้ว่าเราจะห่างกัน แต่อย่างน้อย ฉันก็ไม่เสียใจ ในสิ่งที่ฉันทำ  แต่ฉันคงจะเสียใจแน่ ๆ หากฉันไม่ได้ทำ  นั่นก็คือ การได้รักเธอ.......มีวันที่เลวร้าย มีวันที่สวยงาม มีวันที่ว่างเปล่า สุขก็อยู่กับเราไม่นาน ทุกข์ก็อยู่กับเราไม่นาน สุขเคยแวะผ่านมาแล้วก็ไป ทุกข์ก็เช่นเดียวกัน วันนี้ฉันมีความทรงจำที่ดี ระหว่างเรา ฉันจึงมีเรื่องให้นึกถึงวันดีดีมากมาย และฉันก็ได้ยิ้มให้กับความทรงจำนั้น จน ณ ตอนนี้  จนถึงวันนี้ จึงก็รู้แล้วว่า ยังมีเรื่องราวอีกมากมายให้เราทั้งสองต้องเรียนรู้  และเผชิญหน้ากับมัน อาจจะลำบาก เหน็ดเหนื่อย  แต่เชื่อฉันนะ ว่าสักวันความฝันเราต้องเป็นจริง ฉันมีความหวังตราบที่ฉันยังมีลมหายใจ  เพราะความหวังของฉันนั้นมันเป็นสิ่งที่มีค่า ทำให้ฉันมีจุดมุ่งหมาย เผื่อสักวันอาจจะได้เป็นดังหวัง  เมื่อฉันเป็นคนเริ่มต้น ฉันก็อยากจะเป็นคนทำให้มันจบ  ถึงแม้ว่าการได้รักคือการเสี่ยงที่จะไม่ได้รับรักตอบแทน  การตั้งความหวังคือการเสี่ยงที่จะเจ็บปวด การพยายามคือการเสี่ยงที่จะล้มเหลว แต่ยังไงก็ต้องเสี่ยง เพราะสิ่งที่น่าอันตรายที่สุดถ้าชีวิตนี้  ฉันไม่เสี่ยงอะไรเลย.

           

            ถ้า”รัก” เริ่มต้นที่คนสองคน ผูกพันกัน เข้าใจกัน ต่างต้องการอยากที่จะร่วมทางเดินด้วยกัน วันนี้ฉันก็อยากจะให้เรา  “ไว้ใจ”  กัน  เพราะแน่นอน เราไม่รู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น แต่ถ้าวันนี้เราทำดีที่สุดแล้ว ก็คงไม่ต้องกลัวอะไร

วันต่อไปของเราก็คงจะดีเอง...

                และฉันก็พอใจ กับสิ่งที่ได้รับในเวลานี้  ฉันมีความสุขที่ได้รัก  รักในสิ่งที่ฉันเป็น รักในทุกความรู้สึกดีดีที่ได้รับจากทุกคน รักในสิ่งที่ตัวเองทำ และฉัน....................รักในสิ่งที่หัวใจฉันต้องการ....สำหรับฉันจึงไม่ต้องการอะไรมากมาย

                ฉันรู้สึกเหมือนกับตัวเองช่างเป็นผู้หญิงโชคดีเหลือเกิน ที่ฉันโชคดีที่มีคนที่รักฉัน  และฉันก็รักเค้า กับผู้ชายอย่างเธอ ทีบางครั้งเธอเองก็อาจคิดว่าตัวเองก็ไม่ใช่คนดีอะไร แต่อย่างน้อยวันนี้เธอดีกับฉัน ฉันจึงไม่สนใจว่าเธอจะเป็นอย่างไร  และ ถึงแม้ว่าเรื่องราวระหว่างเรา อาจจะไม่เป็นดังที่เราหวังเลยสักนิดเดียว  หรืออาจจะไปไม่ถึงฝัน...................

“ฉันรักเธอ”  และอยากให้เธอมีความสุข แม้ว่าความสุขนั้น จะไม่ได้หมายถึงว่ามีฉันอยู่ด้วยก็ตาม       และหากความจริงเราต้องจากกันไปจริง ๆ  ฉันรับประกันได้เช่นกันว่า..ถ้าวันนี้ฉันไม่ขอร้องให้เธอมาเป็นของฉัน  ฉันจะต้องเสียใจ ไปจนตราบชีวิตฉันจะหาไม่   เพราะฉันรู้หัวใจฉันดีว่า เธอเพียงคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ในใจฉันตลอดมา      

    อยากบอกทุกคนว่า ไม่มีใครได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการทั้งหมด ไม่มีใครที่เกิดมาสมบูรณ์แบบ  วันนี้เราควร”ปล่อยวาง” เพื่อให้หัวใจไม่บอบช้ำนานเกิน จนกลายเป็นแผลในใจที่คอยทำร้ายตัวเอง....มีความสุขกับความเป็นจริงวันนี้เพราะพรุ่งนี้เราอาจไม่มีโอกาส...................

 

                                                                                                Cradit:nattha

edit @ 26 Dec 2009 16:16:30 by Luzear

จะจากกันแล้วเง้อ..

posted on 23 Oct 2009 16:59 by luzear
 
 
 
 
  
 
 
สวัสดีครับ !*~

เมื่อนึกถึงวันสำเร็จการศึกษา หลายคนคงอดไม่ได้ที่จะนึกถึง …
เพื่อน-เฟรนด์ชิป-มิตรภาพ-และช่วงเวลาที่ผ่านมาในช่วงที่เรียนด้วยกัน
มีทั้งความทรงจำที่น่าจดจำ และที่ไม่ควรจะจำ
อะไรดีๆก้อเก็บไว้เถอะ
ส่วนเรื่องเลวร้าย ที่มันผ่านไปแล้ว ก้อปล่อยให้ลอยไปตามสายลม

ยังจำโรงเรียนที่เคยอยู่ด้วยกันตลอด3ปีได้ไหม
ห้องที่เคยมีสีสันจากเสียงคุย เสียงหัวเราะ
น่าใจหาย ที่จากนี้ไป คงกลายเป็นห้องสีหม่นอยู่ในความทรงจำ

จำได้ไหม เก้าอี้สี่ขาที่เคยนั่งเรียน
จำได้ไหม โต๊ะตัวนั้นที่เคยเอาโพยไปแปะไว้ตอนสอบ หืมๆ ! (55)
จำได้ไหม ที่ๆเรานั่งโม้เฮฮาได้ทั้งวัน
จำได้ไหม ตอนที่เราไปขอเบอร์สาวด้วยกัน (ฮ่าๆๆ) 
และจำได้ไหม เพื่อนในห้องที่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขมาด้วยกัน …

วันสอบวันสุดท้าย . . .
ต่างคน ต่างก็ไปตามฝัน
แต่ความรักและผูกพันยังคงฝังลึกภายในใจอยู่ตลอดเวลา

ยังไม่อยากเอ่ยคำลา แต่เพราะหยุดยั้งเวลาไม่ได้จริงๆ เราคงต้อง จ า ก กั น . . .
เวลาช่างใจร้าย ไม่คอยใครเลยจิงๆ

ทางข้างหน้า แม้จะเจอะเจอช่วงชีวิตที่โหดร้าย แต่ …
ผมโชคดีจริงๆ ที่เกิดมามีเพื่อนแท้ดีๆ 
ผมโชคดีจริงๆ หากเมื่อใดที่ล้ม ก้อยังมีใครมาประคองให้ผมยืนได้ดังเดิม

ขอบคุณนะกับสิ่งดี - ขอโทษทีกับสิ่งร้าย
 
                                     micle3z   (sycle.) ด้วยจิตคารวะ.

edit @ 23 Oct 2009 17:08:20 by Luzear

edit @ 14 Nov 2009 19:29:15 by Luzear